rp_ekonomia14.jpgWe współczesnym kapitalizmie system organizacji i kierownictwa jest maksymalnie rozwinięty. Obejmuje wszystkie strony i dziedziny produkcji i wymiany. Zajmują się nim wyspecjalizowani fachowcy, z socjologami i psychologami włącznie. Jego istotą jest doprowadzenie do perfekcji racjonalnego wykorzystania czynników produkcji, organizacji procesu produkcji i zbytu oraz rozwinięcie systemów motywacji pracy. Dawne metody maksymalnej intensyfikacji pracy odbijały się ujemnie na zdrowiu i psychice robotników i wraz ze wzrostem siły związków zawodowych, które zwalczały te metody, musiały zostać zaniechane. Ulepszenie organizacji pracy zmniejszyło nieco intensyfikację pracy (przy wzroście jej wydajności), a poprawa warunków pracy wraz z próbami ,,nowego podejścia” do robotników są cechami współczesnej organizacji i kierownictwa procesów gospodarowania. (Pomocą w tym służy nowa dyscyplina wiedzy w tej dziedzinie zwana ?human relations”, tzn. stosunki międzyludzkie w toku gospodarowania). Wraz z ukształtowaniem się przedsiębiorstw-gigantów oraz upowszechnieniem produkcji masowej wystąpiła potrzeba naukowego planowania produkcji. Jego zaczątki obserwowano już w okresie międzywojennym. We współczesnej gospodarce kapitalistycznej planowanie jest powszechnie stosowane przez wielkie firmy. Wykazuje ono różnice zależnie od specyfiki produkcji.

1 KOMENTARZ

Comments are closed.